Nederlandse uitgaven / Iconen

Iconen zijn (meestal op hout) geschilderde afbeeldingen van Christus, Zijn heilige Moeder, een andere Heilige of een kerkelijk feest. Ze stellen de persoon of gebeurtenis tegenwoordig in een eeuwigdurend nu. Een icoon van een Heilige is geen foto, niet zomaar een religieuze schildering, maar toont hoe de Orthodoxe Kerk de betreffende persoon ziet: als geheiligd, vandaar de aureool om het hoofd. Iconen worden geschilderd volgens de traditie en verkondigen de Orthodoxe leer. Eerbied is verschuldigd aan wie of wat is afgebeeld, daarom worden zij vereerd.
Hun plaats is niet alleen in de kerkgebouwen, waar zij deel uitmaken van het gebed van de Kerk en waar zij de eredienst verrijken door hun aanwezigheid, maar ook in de huizen van gelovigen. Ze helpen ons bij ons persoonlijke gebed. Ze houden ons levens voor die we kunnen navolgen: ieder voor zich kan zijn persoonlijke voorbeeld vinden. De strijd die wij in ons leven moeten leveren is al door anderen vóór ons gevoerd. De iconen verbinden ons op die manier met alle gelovigen die voor ons geleefd hebben.
Sommige iconen vertellen ons de elkaar opvolgende gebeurtenissen van een bepaald feest, zoals de Geboorte van Christus. Andere iconen tonen in een reeks kleine icoontjes rond één grote, de hoogtepunten uit het leven van een Heilige. Vele iconen zijn bekend omdat men vaak verhoord wordt als men voor die icoon bidt: de wonderdoende iconen, vaak iconen van de heilige Moeder Gods.
Iconen zijn een getrouwe verkondiging van de Orthodoxie, en vandaar van God, want de belangrijkste eigenschap van iconen is dat zij altijd naar Hem verwijzen. Zoals staat in de Psalmen: Wonderbaar is God in Zijn Heiligen .

Moeder Theodora, iconenschilderes

---